Category Archives: Żywoty Świętych

Święty Filip Nereusz

Urodził się we Florencji 21 VII 1515 r. Od początku był osobą pociągającą w zewnętrznej swojej postaci, a także w oryginalnym sposobie bycia. Znany był z poczucia humoru i miał zdolność jednania ludzi. W wieku 17 lat, po przedwczesnej śmierci matki i starszego brata, kiedy pogorszyły się warunki materialne ojca, udał się Filip do swojego wuja w San Germano, by pomagać mu w jego pracy zawodowej i odziedziczyć znaczny majątek. Jednakże z tego zrezygnował i udał się do Rzymu, gdzie pozostał już do końca życia. Wieczne miasto dźwigało się ze zniszczeń spowodowanych najazdem cesarza Karola V. Początkowo był wychowawcą dwóch synów zamożnego Florentczyka i studiował na uniwersytecie Sapientia filozofię oraz teologię. Studia jednakże przerwał, aby bardziej poświęcić się działalności apostolskiej (m.in. głosił kazania na ulicach) i charytatywnej, gromadząc wokół siebie ludzi szczególnie zaniedbanych pod względem religijno-moralnym. Z tych to osób utworzył Bractwo Trójcy Świętej dla Opieki nad Pielgrzymami, którzy licznie odwiedzający Rzym potrzebowali pomocy religijnej i nierzadko też materialnej.

Za radą swojego spowiednika przyjął w wieku 36 lat święcenia kapłańskie i przy kościele S. Girolamo della Carita zaczął pełnić swoją pracę duszpasterską, wiele czasu poświęcając sprawowaniu sakramentu pokuty. Stał się znanym i poszukiwanym przez duchownych i świeckich spowiednikiem. Był doradcą i spowiednikiem papieży. Ks. Filip był oryginalnym, twórczym i nowoczesnym duszpasterzem. Prowadził katechezy najpierw we własnym mieszkaniu, potem w publicznej kaplicy zwanej oratorium. Propagował nowe nabożeństwo w formie czterdziestogodzinnej adoracji. Wokół ks. Filipa gromadzili się duchowni i świeccy. Treści katechizmowe podawał różnymi metodami. Były dyskusje, śpiewy religijne, koncerty, przedstawienia teatralne, pielgrzymki.  On to założył wspólnotę duchownych, zwanych oratorianami, w Polsce od imienia Świętego, Filipinami. Jako jedyne zgromadzenie nie ma żadnych ślubów zakonnych. Filip przyczynił się do ożywienia studiów, odkryć archeologicznych, odnowienia muzyki kościelnej. Duchowość przeżywana i propagowana przez ks. Filipa charakteryzowała się chrześcijańskim optymizmem opartym na miłości Boga i bliźniego oraz koniecznością wewnętrznego umartwienia. Na tej duchowości opierali się święci założyciele swoich zgromadzeń zakonnych: św. Franciszek Salezy, św. Wincenty a Paulo i św. Jan Bosko.

Św. Filip odszedł do Pana pełen zasług i w opinii świętości 26 V 1595 r. Historia zaliczyła go największych katolickich reformatorów XVI w. Został beatyfikowany przez papieża Pawła VI w roku 1615, natomiast kanonizował go papież Grzegorz XV w siedem lat później.



Św. Maciej Apostoł

mac1Z Dziejów Apostolskich wynika, że Maciej był jednym z pierwszych uczniów Jezusa. Wybrany został przez Apostołów do ich grona na miejsce Judasza, po jego zdradzie i samobójstwie (Dz 1, 15-26). Maciejowi udzielono święceń biskupich i władzy apostolskiej przez nałożenie rąk.
Piotr był przekonany, że tak jak Stary Testament opierał się na 12 synach Jakuba patriarchy, tak i Nowy Testament miał się opierać na 12 Apostołach. Skoro zaś liczba ta została zdekompletowana, należało ją uzupełnić. Tego samego zdania byli także inni Apostołowie. Rozstrzyganie spornych spraw przez losowanie było wówczas zwyczajem powszechnie przyjętym. Nie decydowała jednak tu przypadkowość czy jakiś inny wzgląd, ale głęboka wiara w nadprzyrodzoną interwencję Ducha Świętego.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…



Święty Florian

 
„…Św.  Florjanie, miej ten dom w obronie, niechaj płomieniem od ognia nie  chłonie..!”

Święty Florian urodził się w pobliżu Wiednia. W młodości poświęcił się zawodowi wojskowemu i doszedł do stopnia dowódcy oddziału. Będąc człowiekiem mężnym, ukochał zawód wojskowy całym sercem, ale więcej jeszcze ukochał Chrystusa, któremu na chrzcie św. ślubował wierność do zgonu.
Florian stał załogą ze swym oddziałem w mieście Laureaku w Austrii Górnej. Gdy cesarze Dioklecjan i Maksymian wydali okrutny rozkaz prześladowania chrześcijan, Florian był właśnie w podróży, mimo to wnet się dowiedział, że Akwilinus, namiestnik prowincji, w której jego oddział stał załogą, wszędzie śledzi chrześcijan i każe ich więzić, aby tym sposobem odwieść ich od wiary chrześcijańskiej, i że już czterdziestu wyznawców wydał na śmierć męczeńską.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…

 



Bł. Marceli Callo – „za bardzo katolicki” męczennik

„Pan Callo jest zbyt katolicki” – brzmiało oskarżenie, które padło 19 marca 1944 roku i zaprowadziło 23-letniego francuskiego robotnika z Rennes do obozu koncentracyjnego w Mauthausen. Ten świecki chłopak zakochany w swojej narzeczonej zmarł tam z wycieńczenia dokładnie rok później. W swoim rodzinnym kraju porównywany jest ze św. Maksymilianem Kolbe. Dokonywał podobnych wyborów, za które w podobny sposób zapłacił życiem.

Marceli przyszedł na świat we francuskim Rennes 6 grudnia 1921 r. Był najstarszym z dziewięciorga dzieci niezamożnych rodziców. Kiedy tylko trochę podrósł, pomagał matce w domu. W trzynastym roku życia zaczął pracę w drukarni. Chętnie chodził na zajęcia prowadzone przez członków Stowarzyszenia Młodych Robotników Katolickich (JOC). Należał także do harcerstwa. W 1935 roku sam wstąpił do JOC, by apostołować wśród robotników.
W tym czasie Marceli zakochał się w Małgorzacie Derniaux. Zwierzał się koledze: „Aż do dwudziestego roku życia nie chodziłem z dziewczyną, bo wiedziałem, że muszę czekać na prawdziwą miłość. Trzeba doskonalić serce zanim się je ofiaruje komuś, kogo wybrał mi sam Chrystus”. Marceli i Małgorzata przyrzekli sobie nawzajem, że będą dla siebie wsparciem duchowym, odmawiając te same modlitwy i często przystępując do Komunii świętej.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…



Św. Wincenty Pallotti

„Wincenty Pallotti był zwiastunem przyszłości… Prawie o sto lat uprzedził on odkrycie następującego faktu: W świecie ludzi świeckich, do tego czasu biernym, ospałym, lękliwym i niezdolnym do wypowiadania się, istnieje wielka energia służenia dobru. Święty zapukał do sumienia świeckich, jak puka się do drzwi”

— ooo —

Żył w Rzymie w pierwszej połowie XIX wieku. Był zwyczajnym, pełnym gorliwości apostolskiej kapłanem, mężem wielkich pragnień i mistykiem zatopionym w Bogu. Stał się inspiratorem wielu dziejowych poczynań. Jego dążenie do ożywiania wiary i rozpalania miłości wśród członków Ludu Bożego przyjęło konkretną formę w Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego, które powołał do życia w 1835 roku.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…