Category Archives: Żywoty Świętych

Św. Stanisław Kostka

…młody jak my, wesoły jak my, prosta jest jego droga. Szukał jak my, goręcej niż my, nad wszystko kochał Boga…„.

Św. Stanisław Kostka urodził się w grudniu 1550 r. w Rostkowie. Ochrzczony został w kościele parafialnym św. Wojciecha w Przasnyszu. Rodzice jego – Jan Kostka, kasztelan zakroczymski i Małgorzata z Kryskich, pochodząca z Drobina koło Płocka – byli bardzo religijni. Miał czworo rodzeństwa: trzech braci – Pawła, Wojciecha i Mikołaja oraz siostrę Annę. Bracia – Wojciech i Mikołaj zmarli w dzieciństwie.

Stanisław od najwcześniejszych lat życia wzrastał w religijnej atmosferze rodzinnego domu, o której tak pisze jego brat Paweł: „Rodzice postępowali z nami surowo i przyzwyczajali do modlitwy i uczciwości. Wszyscy nas upominali i brali udział w naszym wychowaniu, wszystkich czciliśmy, przez wszystkich byliśmy kochani”.
Do dwunastego roku życia Stanisław pobierał nauki w domu rodziców i u miejscowego kapelana. Następnie przez dwa lata razem z Pawłem kształcił się i wychowywał pod opieką młodego nauczyciela Jana Bilińskiego. W czternastym roku życia, w początkach lipca 1564 r., wyjeżdża z Pawłem i Janem Bilińskim na dalszą naukę do Wiednia. Zamieszkał w konwikcie, tzn. w internacie prowadzony przez Ojców Jezuitów. Były to czasy tzw. reformacji. Cesarz Maksymilian II skłaniał się do protestantyzmu. Po ośmiu miesiącach pobytu w Kolegium, gdy Ojcom Jezuitom zabrano internat, Stanisław musiał się przenieść do domu luteranina Kimberkera.


Św. Maksymilian Maria Kolbe – Szaleniec Niepokalanej

Na Chrzcie świętym Kolbe otrzymał imię Rajmund. Imię Maksymilian — to imię, jakie Kolbe otrzymał w zakonie.

Z dymem krematoryjnych pieców, w więzieniach i na polu walk zginęło ok. 6 milionów obywateli polskich, z czego ok. 4 milionów Żydów. Procentowo Kościół w narodzie polskim poniósł najdotkliwsze straty: śmiercią męczeńską zginęło w obozach koncentracyjnych 4 biskupów (w Działdowie: arcybiskup Julian Nowowiejski i Leon Wetmański, jego sufragan; w Dachau: Michał Kozal, sufragan włocławski, i Władysław Góral, sufragan lubelski) i 2647 kapłanów (20%). Deportowano: 7 biskupów, a w obozach koncentracyjnych umieszczono 3646 kapłanów (33%) w warunkach urągających najprymitywniejszym potrzebom, w takich, jakie mogła zgotować diabelska nienawiść. Rozpędzono większość zakonów i zamknięto większość klasztorów. W obozach pracy zamknięto 1117 sióstr zakonnych. Kiedy się czyta te cyfry, przypominają się czasy Nerona i Dioklecjana. Aż wierzyć się nie chce, że te czasy wróciły w wieku XX.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…



Święty Tomasz Apostoł

Jest patronem niedowiarków? Zgoda. Ale również patronem tych, którzy bardzo chcą „dotknąć” Boga żywego.

Przy Ostatniej Wieczerzy mówił Jezus o swym powrocie do Ojca niebieskiego, o wielu mieszkaniach w domu jego i o swym zamiarze: „Idę przygotować wam miejsce. A gdy tam stanę i miejsce wam przysposobię, wrócę i zabiorę was z sobą, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Dokąd zaś idę, wiecie i droga wam jest znana”. Tomasz rzekł wtedy do Niego: „Panie, nie wiemy dokąd idziesz, a jakże byśmy mieli znać drogę?” Pan Jezus rzekł: „Ja jestem drogą, prawdą i żywotem. Nikt nie przyjdzie do Ojca, jak tylko przeze Mnie”.

Teksty ewangeliczne w siedmiu miejscach poświęcają Tomaszowi Apostołowi łącznie 13 wierszy. Z innych ksiąg Pisma świętego, jedynie Dzieje Apostolskie wspominają o nim jeden raz.
Tomasz, zwany także Didymos, „Bliźniak”, należał do ścisłego grona Dwunastu Apostołów.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…



Św. Jan Chrzciciel

Jan Chrzciciel jest uważany za proroka trzech religii: Chrześcijaństwa, Islamu i Mandaeanism-u. Jest zwiastunem Pana Jezusa Chrystusa. Ponadto Jan Chrzciciel uważany jest za ostatniego z proroków Starego Testamentu i za pierwszego świętego Nowego Testamentu, gdzie jego historia jest opowiedziana. Wszystkie cztery Ewangelie mówią, że Jan przyszedł jako prorok, aby przygotować drogę Chrystusowi jako Mesjaszowi. Był synem Zachariasza, kapłana w świątyni w Jerozolimie i Elżbiety, Jezus Chrystus i Jan Chrzciciel byli spokrewnieni. Ich matki: Najświętsza Maria i Elżbieta, były kuzynkami.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ…

 



Święty Filip Nereusz

Urodził się we Florencji 21 VII 1515 r. Od początku był osobą pociągającą w zewnętrznej swojej postaci, a także w oryginalnym sposobie bycia. Znany był z poczucia humoru i miał zdolność jednania ludzi. W wieku 17 lat, po przedwczesnej śmierci matki i starszego brata, kiedy pogorszyły się warunki materialne ojca, udał się Filip do swojego wuja w San Germano, by pomagać mu w jego pracy zawodowej i odziedziczyć znaczny majątek. Jednakże z tego zrezygnował i udał się do Rzymu, gdzie pozostał już do końca życia. Wieczne miasto dźwigało się ze zniszczeń spowodowanych najazdem cesarza Karola V. Początkowo był wychowawcą dwóch synów zamożnego Florentczyka i studiował na uniwersytecie Sapientia filozofię oraz teologię. Studia jednakże przerwał, aby bardziej poświęcić się działalności apostolskiej (m.in. głosił kazania na ulicach) i charytatywnej, gromadząc wokół siebie ludzi szczególnie zaniedbanych pod względem religijno-moralnym. Z tych to osób utworzył Bractwo Trójcy Świętej dla Opieki nad Pielgrzymami, którzy licznie odwiedzający Rzym potrzebowali pomocy religijnej i nierzadko też materialnej.

Za radą swojego spowiednika przyjął w wieku 36 lat święcenia kapłańskie i przy kościele S. Girolamo della Carita zaczął pełnić swoją pracę duszpasterską, wiele czasu poświęcając sprawowaniu sakramentu pokuty. Stał się znanym i poszukiwanym przez duchownych i świeckich spowiednikiem. Był doradcą i spowiednikiem papieży. Ks. Filip był oryginalnym, twórczym i nowoczesnym duszpasterzem. Prowadził katechezy najpierw we własnym mieszkaniu, potem w publicznej kaplicy zwanej oratorium. Propagował nowe nabożeństwo w formie czterdziestogodzinnej adoracji. Wokół ks. Filipa gromadzili się duchowni i świeccy. Treści katechizmowe podawał różnymi metodami. Były dyskusje, śpiewy religijne, koncerty, przedstawienia teatralne, pielgrzymki.  On to założył wspólnotę duchownych, zwanych oratorianami, w Polsce od imienia Świętego, Filipinami. Jako jedyne zgromadzenie nie ma żadnych ślubów zakonnych. Filip przyczynił się do ożywienia studiów, odkryć archeologicznych, odnowienia muzyki kościelnej. Duchowość przeżywana i propagowana przez ks. Filipa charakteryzowała się chrześcijańskim optymizmem opartym na miłości Boga i bliźniego oraz koniecznością wewnętrznego umartwienia. Na tej duchowości opierali się święci założyciele swoich zgromadzeń zakonnych: św. Franciszek Salezy, św. Wincenty a Paulo i św. Jan Bosko.

Św. Filip odszedł do Pana pełen zasług i w opinii świętości 26 V 1595 r. Historia zaliczyła go największych katolickich reformatorów XVI w. Został beatyfikowany przez papieża Pawła VI w roku 1615, natomiast kanonizował go papież Grzegorz XV w siedem lat później.