Triduum Paschalne – Wielki Piątek

Jęk gromu przeszył góry i doliny.
W świetle piorunów otwarte niebiosa.
Tam oto kona Boga Syn jedyny.
Pod krwawym drzewem Mater Dolorosa.

Z krzyża ku Matce zwisa głowa święta.
Czarnym całunem mrok okrywa ziemię.
Na Wzgórzu Czaszki właśnie się dopełnia
Cud miłosierdzia i świata zbawienie.

Nad białą skałą wieczór gwiazdy budzi.
Maria wciąż klęczy rozpaczą zraniona.
Jej Syn choć martwy, to jeszcze do ludzi
Wyciąga z krzyża skrwawione ramiona.

Po Jeruzalem wiatr zawodzi smętnie
Pieśń, co zrodzona z męki przed wiekami.
Serce tak boli, że omal nie pęknie.
Wizja Golgoty trwa pod powiekami.

/M. Wąchal-Soroczyńska „Golgota”/