Święty Jan Chrzciciel de la Salle, prezbiter – patron nauczycieli.

„Boże, Ty powołałeś świętego Jana Chrzciciela de La Salle, aby wskazywał młodzieży drogę zbawienia, wzbudź w swoim Kościele wychowawców, którzy z całym oddaniem będą wychowywać młodzież na dobrych ludzi i prawdziwych chrześcijan”.

Przyszedł na świat w Reims, we Francji, 30 IV 1651 r. jako najstarszy z jedenaściorga dzieci Ludwika (radcy miasta) i Nicoletty Moet. Była to rodzina religijna, poważna i zamożna. Święty Jan od dzieciństwa postanowił swoje życie przeżyć w kapłaństwie, w jego ślady poszli dwaj młodsi bracia, także ich siostra obrała stan zakonny. Straciwszy rodziców, przerwał studia na paryskim uniwersytecie i w seminarium, aby zająć się najbliższą rodziną. Po pewnym czasie kontynuował naukę. Przyjął święcenia kapłańskie w roku 1678, otrzymał probostwo i w trzy lata później został doktorem teologii na uniwersytecie w Reims. Powierzono mu także kierownictwo duchowe nad szkołą i sierocińcem, prowadzonym przez Siostry od Dzieciątka Jezus (terezjanki). Bardzo bolał na widok setek sierot, pozbawionych zupełnie pomocy materialnej i duchowej. Gromadził ich na swej plebanii, której część zamienił na internat. Następnie na użytek biednych dzieci oddał swój rodzinny pałac. Duży wpływ na dalszy etap pracy duszpasterskiej św. Jana miało jego spotkanie z gorliwym nauczycielem Andrienem Nyel, który go przekonał, aby mu pomógł w założeniu szkoły. Nyel angażował chętnych nauczycieli, natomiast św. Jan zajął się ich formacją, dzięki której dał im szansę, aby mogli stać się naprawdę chrześcijańskimi nauczycielami i wychowawcami. W tym też celu zamieszkał z nimi, porzucając swoje dotychczasowe elitarne środowisko. Z czasem z tych przygodnych, ale też i ofiarnych nauczycieli ukształtowała się wspólnota o charakterze zakonnym. Święty Jan pragnąc upodobnić się do nich zrezygnował z godności kanonika, a w czasie klęski głodu w zimie 1684/85 r. rozdał cały swój majątek ubogim.

Uniwesytet de la Salle w Manili na Filipinach

Wspólnota zakonna założona przez św. Jana nosi nazwę: Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich, za datę jej powstania przyjmuje się 24 VI 1684 r. Istotą duchowości braci jest wiara. Czytamy w ich regule zakonnej:
W wierze bracia (…) poświęcają całe swoje życie budowaniu Królestwa Bożego przez służbę wychowawczą (…)”.
Św. Jan sceptycznie odnosi się do modlitwy, która nie owocowałaby w życiu. Założyciel zgromadzenia głosił potrzebę uświęcenia siebie „dla i poprzez nauczanie”. Dzieło św. Jana okazało się być bardzo potrzebnym, dlatego powstawały liczne szkoły prowadzone przez braci. W samej Francji (1789) było 126 szkół i ponad 1000 braci szkolnych. Święty tworzył seminaria nauczycielskie w celu dokształcania braci. Zorganizował też szereg szkół w zależności od potrzeb: podstawowe, wieczorowe, świąteczne, codzienne, zawodowe i średnie. Nauka w tych szkołach była bezpłatna i na wysokim poziomie. Zniósł kary fizyczne, tak często stosowane w szkołach w tamtych czasach, a kary moralne ograniczył do minimum. Pierwszeństwo dał wychowaniu religijnemu, które oparł na chrześcijańskiej miłości i poszanowaniu godności człowieka, także dziecka. Językiem nauczania był język narodowy (nie łacina). Mogły więc z tych szkół korzystać wszystkie dzieci i młodzież, nawet z najuboższych rodzin. Święty Jan Chrzciciel de la Salle, po krótkiej chorobie, pełen zasług odszedł do Pana 7 IV 1719 r. Został kanonizowany przez papieża Leona XIII w roku 1900, natomiast papież Pius XII ogłosił św. Jana (15 V 1950) patronem Zgromadzenia Braci Szkolnych, chrześcijańskiego nauczania, nauczycieli i wychowawców. W ikonografii przedstawia się św. Jana w jego stroju zakonnym (czarny habit z białym rabatem i białym kołnierzykiem oraz z piuską zakonną na głowie) wraz z dziećmi.

Szkoła de la Salle w Gdańsku

Obchód liturgiczny ku czci św. Jana Chrzciciela de La Salle przypada na dzień śmierci Świętego, (7 kwietnia) i ma rangę wspomnienia obowiązkowego. 

Źródło: www.opoka.org.pl